محمدعلی شیرازی از سال ۱۴۰۱ سکان مدیریت فرابورس را در اختیار دارد؛ دوره‌ای که بازار سرمایه با چالش‌های متعددی از جمله کاهش اعتماد عمومی، ضعف نقدشوندگی، محدودیت تأمین مالی و پیچیدگی فرآیندهای پذیرش و عرضه شرکت‌ها مواجه بوده است. در چنین شرایطی، انتظار از مدیرعامل فرابورس صرفاً اداره روزمره معاملات نیست؛ بلکه این نهاد باید بتواند نقش فعال‌تری در توسعه بازار، جذب شرکت‌های جدید و ایجاد مسیرهای متنوع تأمین مالی ایفا کند.

یکی از پرسش‌های جدی درباره عملکرد مدیریت فعلی، سرعت و کیفیت پذیرش شرکت‌ها و عرضه‌های اولیه است. اگرچه مسئولان فرابورس از وجود ده‌ها شرکت در فرآیند پذیرش و عرضه سخن گفته‌اند، اما فاصله میان تعداد شرکت‌های متقاضی و شرکت‌هایی که نهایتاً به بازار وارد می‌شوند، همچنان قابل توجه است. برای شرکتی که قرار است یکی از اصلی‌ترین درگاه‌های ورود بنگاه‌های اقتصادی به بازار سرمایه باشد، این وضعیت نیازمند توضیح است.

از سوی دیگر، فرابورس طی سال‌های اخیر تلاش کرده بازارهای جدید و ابزارهای تازه‌ای را توسعه دهد، اما پرسش اینجاست که این توسعه تا چه اندازه به افزایش عمق واقعی بازار منجر شده است؟ بازار پایه، تأمین مالی جمعی، بازار نوآفرین و سایر ابزارهای فرابورس هرکدام ظرفیت قابل توجهی دارند، اما موفقیت آنها را باید در نهایت با شاخص‌هایی مانند نقدشوندگی، افزایش مشارکت سرمایه‌گذاران، تأمین مالی واقعی بنگاه‌ها و کاهش ریسک سرمایه‌گذاری سنجید، نه صرفاً تعداد مقررات یا ابزارهای ایجادشده.

از این منظر، طرح بحث تغییر مدیرعامل را نمی‌توان صرفاً یک جابه‌جایی مدیریتی تلقی کرد. فرابورس به مدیری نیاز دارد که علاوه بر شناخت ساختار بازار سرمایه، توانایی ایجاد تحول عملیاتی و پاسخ‌دادن به مطالبات فعالان بازار را داشته باشد. اگر مدیریت جدیدی مدنظر است، باید مشخص شود این تغییر قرار است دقیقاً کدام مشکلات موجود را حل کند و چه تفاوتی با مسیر طی‌شده در سال‌های اخیر خواهد داشت.

در همین چارچوب، مطرح‌شدن نام بهرنگ اسدی به عنوان یکی از نخبگان حوزه های مالی و بازار سرمایه، بسیار قابل توجه است. اسدی سابقه مدیریت در مجموعه‌های مالی و بازار سرمایه را در کارنامه دارد و به همین دلیل، نام او برای چنین جایگاهی مطرح شده است. با این حال، صرف طرح نام یک گزینه نمی‌تواند دلیل کافی برای تغییر باشد؛ آنچه اهمیت دارد، کارنامه، برنامه و میزان توانایی گزینه جدید برای ایجاد تحول در فرابورس است.

واقعیت این است که بازار سرمایه امروز بیش از هر زمان دیگری به مدیرانی نیاز دارد که بتوانند از ظرفیت‌های موجود برای افزایش نقدشوندگی، تسهیل تأمین مالی، کاهش بروکراسی، جذب شرکت‌های توانمند و توسعه ابزارهای معاملاتی استفاده کنند. در چنین شرایطی، اگر تصمیم‌گیران به این جمع‌بندی رسیده‌اند که مدیریت فعلی پاسخگوی این الزامات نیست، باید شجاعانه و شفاف درباره دلایل تغییر توضیح دهند.

اکنون مسئله اصلی فرابورس فقط تغییر یک مدیر نیست؛ مسئله، تغییر رویکرد مدیریتی است. اگر قرار است مدیرعامل جدیدی روی صندلی مدیریت فرابورس بنشیند، انتظار بازار این است که این تغییر با یک برنامه روشن، اهداف قابل اندازه‌گیری و پاسخ مشخص به ضعف‌ها و مطالبات موجود همراه باشد؛ در غیر این صورت، تغییر نام‌ها بدون تغییر در سیاست‌ها و عملکرد، چیزی جز یک جابه‌جایی مدیریتی نخواهد بود.

بهرنگ اسدی که پیش از این به عنوان مدیریت‌عامل گروه مالی صبا تأمین مشغول به فعالیت بود؛ در خرداد ماه گذشته جای خود را به علیرضا گچ‌پززاده معاون ارزی سابق بانک مرکزی داد.

اسدی از مدیران و فعالان باسابقه بازار سرمایه و حوزه مالی است. او دکترای مدیریت مالی با گرایش مهندسی مالی از دانشگاه تهران دارد و کارشناسی خود را در رشته مهندسی نفت از دانشگاه صنعتی شریف و کارشناسی ارشد MBA از دانشگاه صنعتی شریف دریافت کرده است. اسدی همچنین دارنده مدرک بین‌المللی CFA است و در آزمون دکتری مالی سال ۱۳۹۲ رتبه نخست را کسب کرده است.