پتروپالایش کنگان؛ از رشد درآمد و توسعه زنجیره ارزش تا تکمیل زیرساخت‌های تولید
به گزارش خبر صنعتی، پتروپالایش کنگان در دوره مدیریت سیدجواد فلاحیان، با توسعه زیرساخت‌ها، تکمیل زنجیره محصولات هیدروکربوری و اجرای پروژه‌های فنی و محیط‌زیستی، در مسیر تبدیل ظرفیت‌های موجود به درآمد پایدار قرار دارد. صورت‌های مالی سال ۱۴۰۴ از رشد درآمد و دارایی‌ها حکایت دارد؛ هرچند کنترل هزینه‌ها و بهره‌برداری کامل از واحدهای جدید همچنان ضروری است.
رشد درآمد و دارایی‌ها؛ فشار هزینه‌ها بر سودآوری
درآمد عملیاتی شرکت در نیمه نخست سال ۱۴۰۴ به ۲۲۱ هزار و ۳۸۰ میلیارد ریال، معادل ۲۲.۱ همت، رسید؛ درحالی‌که این رقم در دوره مشابه سال قبل ۱۴۶ هزار و ۸۲۴ میلیارد ریال، معادل ۱۴.۷ همت، بود. به این ترتیب، درآمد عملیاتی حدود ۵۱ درصد افزایش یافت. بااین‌حال، رشد ۷۸ درصدی بهای تمام‌شده و افزایش هزینه‌های مالی، سود خالص شش‌ماهه را به حدود ۲.۴ همت کاهش داد.
دارایی‌های شرکت نیز از حدود ۸۹ همت در پایان سال ۱۴۰۳ به بیش از ۱۳۰ همت در پایان سال ۱۴۰۴ رسید؛ افزایشی حدود ۴۷ درصدی. جریان نقد عملیاتی سال حدود ۲۶.۴ همت و سرمایه‌گذاری در دارایی‌های ثابت بیش از ۱۳.۶ همت بود. موجودی نقد نیز از حدود یک همت به بیش از ۳.۲ همت افزایش یافت. با وجود این رشد، افزایش بدهی‌ها و مطالبات تجاری، ضرورت کنترل هزینه‌ها و تقویت وصول مطالبات را برجسته می‌کند.
بازیابی ۹۸ درصدی اتان؛ مزیت فنی زنجیره گازی
راندمان بازیابی اتان در پتروپالایش کنگان حدود ۹۸ درصد اعلام شده است؛ درحالی‌که این شاخص در برخی واحدهای قدیمی‌تر حدود ۶۸ درصد گزارش شده است. خوراک گازی مجموعه از فاز ۱۲ پارس جنوبی تأمین می‌شود؛ متان جداشده به شبکه سراسری تزریق و سایر هیدروکربورها برای فرآوری و استفاده در زنجیره پایین‌دستی تفکیک می‌شوند.
ظرفیت‌های طراحی‌شده این زنجیره شامل سالانه ۱.۷ میلیون تن اتان، ۱.۵ میلیون تن پروپان و بوتان و ۳۰۰ هزار تن محصولات +C5 است. این ارقام ظرفیت اسمی هستند و نباید با تولید تحقق‌یافته یکسان در نظر گرفته شوند. واحد LPG نیز به‌طور کامل راه‌اندازی شده و تولید و عرضه آن حدود ۱.۴ تا ۱.۵ میلیون تن در سال اعلام شده است.
توسعه الفین و پلی‌اتیلن؛ حرکت به محصولات با ارزش افزوده بیشتر
شرکت توسعه پتروشیمی کنگان، زیرمجموعه تماماً متعلق به پتروپالایش کنگان، حلقه پایین‌دستی این زنجیره محسوب می‌شود. ظرفیت طراحی‌شده واحد الفین آن حدود یک تا ۱.۱ میلیون تن در سال است. واحد پلی‌اتیلن سنگین نیز با ظرفیت اسمی ۳۰۰ هزار تن در سال وارد تولید آزمایشی شده و طبق اطلاعات منتشرشده در شهریور ۱۴۰۵، در آن مقطع با حدود ۳۰ درصد ظرفیت فعالیت می‌کرد. تکمیل راه‌اندازی این واحدها می‌تواند سهم محصولات با ارزش افزوده بالاتر را افزایش دهد.
پروژه‌های فنی و زیرساختی
عملیات هات‌تپ روی خط فعال انتقال اتیلن بدون توقف جریان انجام شد. اصلاح مسیر اتصال نیز حدود ۱۱ کیلومتر از مسیر انتقال را حذف کرد و بنا بر اعلام شرکت، حدود یک سال در زمان اجرای پروژه صرفه‌جویی داشت. راه‌اندازی سومین بویلر با ظرفیت ۱۴۰ تن بخار در ساعت، فشار ۴۲ بار و دمای خروجی ۴۲۰ درجه سانتی‌گراد نیز از اقدامات زیرساختی مجموعه بوده است.
محیط‌زیست و مسئولیت اجتماعی
مهار گازهای فلر پالایشگاه نهم پارس جنوبی، آغاز ساخت واحد شیرین‌سازی گازهای فلر، راه‌اندازی تصفیه‌خانه فاضلاب صنعتی و کاشت ۳۰۰ هزار اصله نهال حرا از اقدامات محیط‌زیستی اعلام‌شده است. این پروژه‌ها می‌توانند به کاهش اتلاف هیدروکربورها، کنترل آلایندگی و مدیریت منابع آب کمک کنند؛ ارزیابی میزان اثرگذاری آن‌ها به انتشار شاخص‌های کمی نیاز دارد.
در حوزه مسئولیت اجتماعی نیز توسعه مراکز درمانی، تجهیز بیمارستان‌ها و حمایت از زیرساخت‌های رفاهی و منطقه‌ای گزارش شده است. انتشار آمار هزینه‌کرد و نتایج این اقدامات، امکان ارزیابی دقیق‌تر آثار آن‌ها را فراهم می‌کند.
تأمین مالی و تعیین تکلیف تعهدات ارزی
در اردیبهشت ۱۴۰۵، مدیران بانک تجارت و پتروپالایش کنگان درباره امکان استفاده از تسهیلات صندوق توسعه ملی مذاکره کردند؛ مذاکراتی که به‌معنای نهایی‌شدن قرارداد تسهیلات نیست.
همچنین از مجموع ۲۱۷ میلیون دلار تعهد ارزی مورد بررسی، بیش از ۱۶۰ میلیون دلار، معادل بیش از ۷۳ درصد، از طریق ثبت سفارش، واردات کالا و تسهیلات ارزی تعیین تکلیف شده است. بخش باقی‌مانده عمدتاً به اختلاف در ارزش‌گذاری گمرکی مربوط می‌شود و پیگیری آن ادامه دارد.
اولویت‌های پیش‌رو؛ تولید پایدار و کنترل هزینه‌ها
رشد درآمد عملیاتی، افزایش دارایی‌ها، راندمان بالای بازیابی اتان و توسعه واحدهای الفین و پلی‌اتیلن، ظرفیت پتروپالایش کنگان را در زنجیره ارزش گاز و پتروشیمی نشان می‌دهد. بااین‌حال، پایداری عملکرد شرکت به کنترل بهای تمام‌شده و هزینه‌های مالی، وصول مطالبات و تبدیل ظرفیت اسمی واحدهای جدید به تولید و فروش واقعی وابسته است. انتشار منظم آمار تولید، فروش، جریان نقد و نتایج محیط‌زیستی نیز امکان ارزیابی دقیق‌تر عملکرد شرکت را فراهم می‌کند.