بهره‌برداری از سامانه هوشمند اندازه‌گیری اسلب در فولاد اکسین خوزستان
به گزارش خبرصنعتی، سامانه اندازه‌گیری ابعاد اسلب‌های فولادی در خط تولید شرکت فولاد اکسین خوزستان با حضور محمود لندی، مدیرعامل، محسن ابوعلی، عضو هیئت‌مدیره و معاون فنی و بهره‌برداری، مهران غضنفری، قائم‌مقام مدیرعامل، حسن مهدیان، معاون برنامه‌ریزی و توسعه و جمعی از مدیران و کارشناسان این شرکت به بهره‌برداری رسید.
کاهش ضایعات نورد با استفاده از هوش مصنوعی
این پروژه پژوهشی با هدف اندازه‌گیری دقیق ابعاد اسلب‌های فولادی و کاهش ضایعات در فرآیند نورد گرم ورق‌های فولادی طراحی و اجرا شده است. اجرای طرح با اتکا به دانش متخصصان داخلی و در چارچوب قرارداد پژوهشی میان شرکت فولاد اکسین خوزستان و معاونت پژوهش و فناوری دانشگاه شهید چمران اهواز انجام شده است.
در این سامانه، فناوری‌های پردازش تصویر، بینایی ماشین و الگوریتم‌های هوش مصنوعی برای اندازه‌گیری ابعاد اسلب‌ها به کار گرفته شده‌اند. اطلاعات حاصل از اندازه‌گیری نیز در سامانه اتوماسیون سطح ۲ شرکت تحلیل می‌شود تا در طراحی و بهینه‌سازی برنامه نورد ورق‌های فولادی مورد استفاده قرار گیرد.
به‌کارگیری این فناوری می‌تواند با افزایش دقت اطلاعات ورودی به فرآیند نورد، به کاهش ضایعات تولید و بهای تمام‌شده محصولات کمک کند.
ارتقای ایمنی و رهگیری اسلب‌های ورودی
از دیگر قابلیت‌های این سامانه، کمک به افزایش ایمنی عملیات شارژ اسلب، کاهش احتمال بروز حوادث ناشی از خطاهای سیستمی و انسانی و ارتقای قابلیت رهگیری و کنترل اسلب‌های ورودی به خط تولید است.
این ویژگی‌ها، علاوه بر بهبود کنترل فرآیند تولید، زمینه استفاده دقیق‌تر از اطلاعات فنی اسلب‌ها در مراحل مختلف عملیات نورد را فراهم می‌کند.
همکاری فولاد اکسین و دانشگاه شهید چمران اهواز
طراحی، ساخت و راه‌اندازی این تجهیز با مشارکت تخصصی شرکت فولاد اکسین خوزستان و معاونت پژوهش و فناوری دانشگاه شهید چمران اهواز به‌عنوان مجری طرح انجام شده است. واحدهای تحقیق و توسعه، تولید، طراحی و مهندسی، برق و اتوماسیون صنعتی نیز در اجرای پروژه همکاری داشته‌اند.
این طرح همچنین به‌عنوان پژوهش کاربردی برگزیده صنعت و دانشگاه از سوی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری انتخاب و مورد تقدیر قرار گرفته است.
بهره‌برداری از این سامانه را می‌توان گامی در جهت توسعه کاربرد فناوری‌های هوشمند در صنعت فولاد دانست؛ رویکردی که با پیوند توان پژوهشی دانشگاه و نیازهای عملیاتی کارخانه، ظرفیت بهبود بهره‌وری، کاهش ضایعات و ارتقای کنترل فرآیند تولید را تقویت می‌کند.