جمعی از کارکنان صنعت نفت در نامه‌ای خطاب به پاک‌نژاد، وزیر نفت و معاونان این وزارتخانه، نسبت به نحوه توزیع «پاداش مقاومت» مرتبط با ایام جنگ ۱۲ روزه اعتراض کرده و خواستار ورود جدی وزیر نفت به این موضوع شدند.

بر اساس این نامه، امضاکنندگان تأکید کرده‌اند که در روزهای بحرانی جنگ، با وجود شرایط پرریسک عملیاتی، فشار روانی و تهدیدهای امنیتی، در محل کار حضور داشته و وظایف محوله را بدون وقفه انجام داده‌اند، اما نحوه تخصیص پاداش مقاومت به‌گونه‌ای بوده که از نگاه آنان با اصول عدالت اداری همخوانی ندارد.

در بخشی از این نامه آمده است که به استناد مشاهدات میدانی، تفاوت معناداری در میزان و دامنه پرداخت پاداش میان کارکنان رسمی، قراردادی و پیمانکاری وجود داشته؛ در حالی که سطح مسئولیت، میزان حضور عملیاتی و شرایط کاری در بسیاری از موارد مشابه بوده است. نویسندگان نامه همچنین به پرداخت‌های چندبرابری به برخی افراد و عدم شمول بخش قابل‌توجهی از نیروهای غیررسمی اشاره کرده‌اند.

امضاکنندگان این نامه با تأکید بر اینکه «نوع رابطه استخدامی نمی‌تواند معیار ارزش‌گذاری جان، ریسک، مسئولیت و حضور عملیاتی کارکنان در شرایط جنگی باشد»، این شیوه پرداخت را مغایر با فلسفه اصلی پاداش مقاومت دانسته‌اند؛ پاداشی که به گفته آنان باید جبران‌کننده زحمات و ایثار تمامی کارکنان حاضر در شرایط بحرانی باشد.

در پایان، کارکنان معترض چهار مطالبه مشخص را مطرح کرده‌اند؛ از جمله ارائه توضیح رسمی و شفاف درباره مبانی قانونی و شاخص‌های پرداخت پاداش، بررسی بی‌طرفانه احتمال تبعیض، اصلاح شیوه پرداخت با رعایت عدالت و بازنگری در نسبت پرداخت میان کارکنان رسمی و قراردادی.