تاپیکو و میراث ۲۰ ساله تاب آوری
به گزارش خبر صنعتی؛ فصل بازسازی واحدهای آسیب دیده صنعت پتروشیمی در منطقه ویژه اقتصادی پتروشیمی ماهشهر در طول جنگ تحمیلی سوم از راه رسید؛ فصلی که نویدبخش اخبار خوش از این صنعت راهبردی خواهد بود.
خاموشی موقتی این روزهای برخی واحدهای پتروشیمی، برای صنعت ما تصویر تازهای نیست. سکوتی که بعد از حمله ناجوانمردانه آمریکا و رژیم صهیونیستی به پتروشیمی ها بر روی خطوط تولید سایه انداخته، پیش از این نیز بارها به دلایل دیگر تجربه شده اما هر بار، پشت همین سکوت، دستهایی بوده که آرام و بیادعا مشغول ساختن دوباره بودهاند. نزدیک ترین مصداق این ایستادگی، پتروشیمی آبادان است؛ جایی که سه سال قبل آتشسوزی گسترده، بخشهای بزرگی از خط تولید آن را از کار انداخت.
بسیاری میگفتند بازگشت این واحد به خط تولید ممکن نیست، اما کارگران و مهندسان آبادانی در سختترین روزها، با کمترین امکانات، وسط گرمای سوزان، شروع کردند به ساختن دوباره. دو سال طول کشید. دو سال کار طاقتفرسا، دو سالی که بسیاری از کارکنان میگفتند: «شاید دنیا نبیند، اما این خاکستر دوباره شعله میشود و شد. پتروشیمی آبادان دوباره ایستاد و دوباره تولید کرد.
نیروی انسانی؛ ستون پنهان هر بازگشت و آغاز دوباره
بیست و سه سال قبل، وقتی تاپیکو متولد شد، هیچکس فکر نمیکرد که این مجموعه بتواند اینگونه میان بحرانهای پیاپی بایستد اما تاپیکو که از دل سختترین شرایط شکل گرفت، ذاتاً با مفهوم ایستادگی آشنا بود و هست.
سالها همراه با تحریمهای سنگین گذشت؛ روزهایی که هر پیچ و مهرهای می توانست تبدیل به چالش شود، مهندسان ما آموختند چگونه با خلاقیت و خودباوری، خطوطی را که باید متوقف میشدند، زنده نگه دارند. در دوران رکود جهانی، کمر بسیاری از صنایع شکست، اما تاپیکو با بازمهندسی و بهینهسازی هزینهها سرپا ماند. در دوران کرونا کارکنان صنایع در خطوط تولید ماندند تا چرخ صنعت کشور خاموش نشود و بارها و بارها مسیرهایی که بسته بهنظر میرسید، با روحیه جهادی نیروی انسانی، باز شد.
حالا امروز، بحران دیگری در برابر ماست. برخی واحدها موقتاً خاموشاند و تولید کمتر شده اما تجربه تاریخ نشان داده است: این صنعت هرگز با یک بحران متوقف نشده، بلکه فقط مسیرش را تنظیم کرده است و در قلب این روایت، یک قهرمان اصلی وجود دارد: «نیروی انسانی تاپیکو».
فصل مشترک همه بحرانها
مردم ایران، و در میان آنها کارگران صنایع، ستون این کشور بودهاند. کارگران پالایشگاهها و پتروشیمیها همیشه آخرین کسانی بودند که محل کار را ترک کردند و اولین کسانی بودند که برای روشن کردن دوباره سیستم، قبل از همه برگشتند. این کارگران، این روحیه جمعی است که نمیگذارد حتی پس از توقف خطوط تولید به دلیل تهاجم دشمن آمریکایی و صهیونیستی، این صنعت زمین بماند.
فصل جدید؛ بازسازی
این روزها، روزهای صبر و برنامهریزی است. روزهایی که در ظاهر، برخی واحدها خاموشاند اما در زیرپوست صنعت، یک جریان آرام و بیصدا آغاز شده است؛ جریان بازسازی. بازسازی خطوط، بازنگری تجهیزات، آمادهسازی برای یک آغاز بزرگتر. تاپیکو بارها ثابت کرده است: وقتی دوباره بلند میشود، قویتر از قبل است و اینبار نیز چنین خواهد شد.
