زنان دارای مدرک دکتری معمولاً به دلیل طولانی‌تر بودن مسیر تحصیل، در سنین بالاتری وارد بازار کار می‌شوند. در نتیجه، بسیاری از آنان تا پیش از رسیدن به سن ۵۵ سالگی امکان تکمیل ۳۰ سال سابقه خدمت را پیدا نمی‌کنند. این مسئله مستقیماً موجب کاهش حقوق و مزایای بازنشستگی آنان می‌شود؛ در حالی که همتایان مرد آنان، به دلیل سقف سنی بالاتر، امکان تکمیل سابقه کامل و برخورداری از حقوق بازنشستگی کامل را دارند.

در چنین شرایطی، یک قاعده ظاهراً حمایتی، در عمل به عاملی برای کاهش امنیت اقتصادی و حرفه‌ای زنان متخصص تبدیل می‌شود. این وضعیت با اصول عدالت اداری، برابری فرصت‌های شغلی، بهره‌گیری بهینه از سرمایه انسانی و سیاست‌های کلان حمایت از نخبگان علمی سازگار نیست.

افزون بر این، صنعت نفت به عنوان یک صنعت تخصص‌محور، نیازمند حفظ و استفاده حداکثری از نیروهای انسانی دارای دانش و تجربه بالا است. بازنشستگی اجباری زنان متخصص پیش از تکمیل سابقه خدمت، نه‌تنها موجب کاهش حقوق بازنشستگی آنان می‌شود، بلکه به معنای خروج زودهنگام بخشی از سرمایه علمی و مدیریتی کشور نیز هست.