نکته کلیدی اینجاست که برخلاف انتظار از عملکرد یک شرکت در حال توسعه، شاخص‌های حیاتی تولید و فروش در سال گذشته با روند نزولی روبرو بوده‌اند. کاهش ۵ درصدی در حجم تولید و عقب‌گرد ۶ درصدی در میزان فروش، نشان می‌دهد که موتور محرک شرکت، بهره‌وری عملیاتی و گسترش بازار نبوده؛ بلکه عامل اغفال کننده و معروف در اقتصاد کشور، موجب تحرک کاغذی شرکت پتروشیمی تندگویان شده است.

واقعیتی که پشت این عدد ۴.۱ همتی نهفته است؛ حکایت از پدیده‌ ای اقتصادی دارد که به آن “سود تورمی” می گویند! در واقع این شرکت توانسته با فروش کالای کمتر، از یک طرف به دلیل افزایش قیمت محصولات در پی تورم اقتصادی لجام گسیخته‌ در کشور و از طرف دیگر رشد قیمت ارز، مبالغ بیشتری را از بازار دریافت کند؛ به همین سادگی! یعنی سود حاصله، ناشی از رشد واقعی ارزش افزوده نیست و منتج از مدیریت راهبردی تولید و یا توسعه بازار نبوده؛ بلکه بازتابی از کاهش قدرت خرید و افزایش غیرمنطقی قیمت‌ها در اقتصاد کشور است.

نکته تکان‌دهنده زمانی آشکار می‌شود که عملکرد سال ۱۴۰۴ را با رکورد سال ۱۴۰۲ مقایسه می‌کنیم. علی‌رغم این جهش ۱۴۰ درصدی در سود، شرکت پتروشیمی تندگویان هنوز نتوانسته است به سطح سود ۴.۶ همتی سال ۱۴۰۲ دست پیدا کند. این فکت ثابت می‌کند که رشد فعلی صرفاً یک اصلاح یا واکنش به شرایط تورمی است، نه یک جهش ساختاری!