«پترو به دارو»؛ عبور پتروشیمی از مواد پایه به سمت زنجیرههای تخصصی
به گزارش خبر صنعتی، یک تفاهمنامه میان شرکت ملی صنایع پتروشیمی و سندیکای تولیدکنندگان مواد دارویی، شیمیایی و بستهبندی دارویی، مسیر تازهای را برای پیوند ظرفیتهای صنعت پتروشیمی با نیازهای تخصصی صنعت دارو باز کرده است؛ مسیری که قرار است از شناسایی حلقههای مفقوده آغاز و به تعریف پروژههای سرمایهگذاری و تولیدی منتهی شود.
این همکاری در هشتمین نمایشگاه بینالمللی فارمکس شکل گرفت و برخلاف تفاهمنامههایی که صرفاً بر همکاریهای کلی یا کاهش واردات متمرکز میشوند، بر شناسایی زنجیرههای قابل توسعه و تبدیل آنها به پروژههای مشخص تأکید دارد.
بر اساس این تفاهم، ظرفیت محصولات پایه و میانی پتروشیمی با نیازهای صنعت دارو تطبیق داده میشود تا مشخص شود کدام مواد میتوانند در داخل کشور به مواد شیمیایی تخصصی، مواد حدواسط و در نهایت مواد مؤثره دارویی (API) تبدیل شوند.
محمد متقی، مدیر توسعه صنایع پاییندستی شرکت ملی صنایع پتروشیمی، با اشاره به وجود حلقههای مفقوده در این مسیر، بر ضرورت شناسایی دقیق نیازهای صنعت دارو و تطبیق آن با ظرفیتهای تولیدی پتروشیمی تأکید کرده است. به گفته او، پس از شناسایی این حلقهها باید پروژههایی با توجیه فنی و اقتصادی تعریف و برای جذب سرمایهگذار ارائه شوند.
در این میان، مواد حدواسط یا اینترمدیتها یکی از نقاط کلیدی زنجیره پیشنهادی است؛ بخشی که میان محصولات پتروشیمی و مواد اولیه دارویی قرار میگیرد و توسعه آن میتواند فاصله میان تولیدات پتروشیمی و صنعت دارو را کاهش دهد.
از سوی دیگر، تفاوت استانداردهای صنعتی پتروشیمی با الزامات صنعت دارو، یکی از چالشهای اصلی این مسیر است. محصولی که در صنعت پتروشیمی با استانداردهای صنعتی تولید میشود، برای ورود به زنجیره دارویی ممکن است به خالصسازی، فرآوری و آمادهسازیهای ویژه نیاز داشته باشد.
بر همین اساس، در تفاهمنامه علاوه بر شناسایی مواد اولیه و ظرفیتهای تولید، موضوعاتی مانند فناوری، استانداردها، تدوین نقشه زنجیره ارزش و ایجاد سبد پروژههای راهبردی نیز پیشبینی شده است.
قرار است کارگروه راهبری مشترک و دبیرخانه این همکاری، پروژهها را از مرحله شناسایی نیاز و مطالعه تا معرفی به سرمایهگذاران و شرکتهای توانمند دنبال کنند.
اگر این مسیر به مرحله اجرا برسد، «پترو به دارو» میتواند برای صنعت پتروشیمی معنایی فراتر از یک بازار جدید داشته باشد؛ حرکت از فروش مواد پایه و میانی به سمت تولید محصولات تخصصیتر و برخوردار از ارزش افزوده بالاتر.